jam menunjukkan pukul 10:53 am, okayy, pagipagi macam nie aku rasa macam nak membebel lah, haha, membebel+melalu pasal, haa, agakagak pasal apa? gedik lah kao pieqa haha okay, directly jelah eyh? I wnna talk about friendship.
aku tak tahu lah kenapa, tapi, tibatiba lah aku nak cakap pasal hal nie.
sahabat! mana engkau? dah lama aku cari tahu, selama nie aku jumpa kawan sahaja, haa, macam korangkorang yang kat luar, mesti best kan? ada sahabat? tahniah tahu? hargai sahabat anda okayy?
macam aku nie, haih, entahlah, haha, nasib ada blog, kalau apaapa, aku sembang jela dengan blog nie, haa merepek! blog bukan boleh dengar+cakap! ishhh! haha biarlah, janji aku rasa puas, yelah, bukan apa, at least aku dah memang tahu blog nie tak boleh bercakap atau mendengar, tapi, aku boleh tulis segala apa je yang aku nak, haa, kan? kan? so, tak adalah terasa sangat kalau tak ada siapa nak cakap dengan aku.
hmm, rindu kat sepupusepupu aku, and sahabat lama aku coppp! dulu lah, before dorang buang aku. huhu sahabat yang bernama, I think, better tak payah mention nama dorang, but, aku label sebagai FFaM.
to FFM, korang, korang kat mana? korang sihat? aku rindu sangatsangat kat korang? korang punya study macam mana? okay? dah lama kita tak lepak kan? eyh, F, kao sihat tak? kao jangan lupa makan ubat tahu? dah lama tak pegi rumah kao, lepaklepak dengan kao, hmm, Fa, ingat tak? dulu kao ada kata, kita sahabat sampai mati? ingta tak? memang aku terharu lah, tapi, lastly, kenapa jadi macam nie? kenapa buat aku macam nie? aku rasa tindakan akku tak salah, aku risau sangat dengan korang, aku rasa aku perlu buat tindakan toh, kenapa korang terus buang aku?
haa, bila aku tengok kawankawan aku kat sini, dorang semua ada kenangan masa kecikkecik dengan sahabt dorang, aku rindu tahu? to F, kita kenal dari kecik kan? satu tadika, satu sekolah, satu cerita, haha, macammacam lah, family kao dah macam family aku, and family aku dah macam family kao, wah, macam adikberadik kan? hmm, aku tahu, sekarang kao mesti tengah teringatkan abang kao kan? sabar lah eyh? yang hidup tetap akan pergi. okayy?
tenga dok bercerita pasal kita, terongat dulu, haha masa aku kata aku nak pindah, haa, Fa, kao ingta tak? kao ada nyanyi satu lagu, sampai aku menangis, ingat tak? haha lagu toh memang tersangtsangat menusuk tahu? ecehh! asyik nak menang je ayat kao! haha bila aku sorangsorang, and walaupun aku dengan kawankawan aku yang lain, aku teringat kat korang, dalam hati, mesti aku cakapcakap sendiri, and tertanyatanya sendiri, sama ada korang sihat atau tak, and semuasemua lah! haa, F, Fa, and M, aku dah tak kuat macam dulu lah, dulu cukup susah kan aku nak nangis? susah kan nak tengok aku sedihsedih? huhu but now, aku susah sangat nak kawal, kalau dulu, aku yang selalu happykan korang kan? konon lah aku nie kuat semangat sampai sikit pun aku tak pernah nak tunjuk aku sedih, kan? kan? kalau korang ada problem, aku lah yang selalu tolong settlekan, kan? dulu aku lah kononnya hati kering kan? sekarang aku dah lain, aku nak jadi macam dulu, walaupun aku jauh dengan family aku, tapi, korang ada, korang boleh happykan aku, korang ada dengan aku, untuk dengar aku, yang banyak mulut nie. hmm, kenapa buat aku macam nie? sumpah! aku rindu sangat kat korang! :’(
Fa, dulu, kao cukup suka sakat aku dengan lagu nie, lastlast, kita nangis ramairamai, haha rindu lah time toh weyh! :’) boleh tak nak undurkan masa?
kau sahabatku kau teman sejati; HIJJAZ
** aku selalu ingat korang tahu? andai kata kita dah tak berkesempatan nak jumpa lagi, aku nak korang tahu, aku sayang+rindu ++ kat korang tahu? thanks sebab wujud dalam hidup aku dulu, and bagi aku korang tetap wujud dalam hidup aku. :’) sampai bilabila. :’)
** to friends, appreciate your friendship okayy? seriously I said, that’s very hard to live without SAHABAT. :’)
okay, kening korang mesti terangkatangkat time baca entry nie, apa kejadah la budak nie, kawan dengan sahabt sama je lah! haih! =,= okayy, mungkin bagi korang sama, tapi bagi aku >>>
sahabat; sentiasa bersama tak kira susah atau senang, gembira atau sedih, suka atau duka, alahh, pendek kata semuanya samasama, tapi,
kawan; ada time senang, tak ada time susah, ada time gembira, tak ada time sedih, ada time suka, tak ada time duka, haa, pendek kata, bila seronok terjengul lah mukanya, bila tak seronok, maka tenggelamlah mukanya. haha boleh pulak macam toh! :D
that is my opinion lah, but, tak tahulah korang kan? :) okayy, enough, nanti aku melalu entah apaapa lagi. haha :’)






